Glenn Martens

Met durf, humor en technische vindingrijkheid ontwikkelt Glenn Martens een kenmerkende beeldtaal. Zijn 'esthetiek van decadentie' speelt met klassieke schoonheid en extreme proporties. Mannelijkheid en vrouwelijkheid vloeien door elkaar en hij verzoent couturedetails met elementen uit sportkleding en streetwear. MoMu bewaart een selectie silhouetten die de eigenheid van zijn groeiende oeuvre in beeld brengt.
Glenn Martens behaalt eerst een diploma interieurvormgeving voor hij de stap zet naar de Antwerpse Modeafdeling. Na zijn afstuderen in 2009 begint hij bij Jean Paul Gaultier. Werkervaringen bij Weekday, Honest By van Bruno Pieters en Hugo Boss verbreden zijn parcours. In 2012 debuteert Martens met een eigen collectie, die hij gedurende drie seizoenen voortzet., Twee jaar later wordt hij aangesteld als creatief directeur van Y/Project. Met zijn kenmerkende vormentaal transformeert hij het Franse nichelabel tot één van de meest relevante avant-garde modehuizen. In 2020 wordt hij daarnaast aangesteld als creatief directeur van Diesel. Na zijn vertrek bij Y/Project in 2024 neemt hij de creatieve leiding over bij Maison Margiela, waarvoor hij in 2025 zijn eerste couturecollectie presenteert. De modewereld erkent zijn talent met de ANDAM Fashion Award in 2017 en 2020. Ook de Belgian Fashion Award voor Designer of the Year wint hij tweemaal: in 2018 en 2022.
Technische complexiteit
Gelaagd, gedraaid, gefronst, geplooid, oversized, … Glenn Martens’ ontwerpen voor Y/Project breken met symmetrie. Martens gebruikt hedendaagse vestimentaire archetypes uit de sport- en streetwear zoals de sweater, de bomberjack, het trainingspak of de jeans als uitgangspunt voor zijn complexe vormexperimenten. In zijn transformeerbare ontwerpen – dankzij buigbare ijzerdraad, Velcro of drukknopen – lijkt het ene kledingstuk in het andere te versmelten.
De creatieve clan

Glenn Martens bouwt aan duurzame creatieve banden met gelijkgestemde, artistieke zielen, zoals met make-upartiest Inge Grognard en ontwerpster Stéphanie D'heygere. Van Jean Paul Gaultier, waar hij zijn eerste werkervaring opdeed, krijgt hij jaren later de kans om zijn allereerste haute-couturecollectie te ontwerpen.
Lichaam als speelveld

Y/Project door Glenn Martens, herfst-winter 2022-23

Y/Project door Glenn Martens, herfst-winter 2022-23 Y/Project door Glenn Martens, herfst-winter 2022-23

Y/Project door Glenn Martens, herfst-winter 2022-23 Y/Project door Glenn Martens, lente-zomer 2023

Y/Project door Glenn Martens, lente-zomer 2023 Y/Project door Glenn Martens, lente-zomer 2023

Y/Project door Glenn Martens, lente-zomer 2023
Het lichaam als lustobject neemt een centrale plaats in het werk van Glenn Martens en komt tot uiting in zijn bewerking van textieloppervlakken met trompe-l'oeil-prints. Na zijn gastoptreden bij Jean Paul Gaultier volgen twee samenwerkingen bij Y/Project. Voor de herfst-wintercollectie van 2022-23 herinterpreteert Martens de iconische print uit Gaultiers Cyberbaba-collectie van lente-zomer 1996. Vrouwelijke en mannelijke lichaamsdelen – die soms over elkaar heen schuiven – wekken de illusie van een röntgenfoto: door de stof heen zie je een gedrapeerd vrouwenlichaam, een gespierd mannenlichaam, of een lichaam dat beide geslachten verenigt. Een tweede samenwerking voor lente-zomer 2023 vertrekt van scans van kledingstukken. Prints van verschillende kledingstukken vloeien in elkaar over. In de print van een versleten kanten jurk merk je de sporen op van een bewegend lichaam in de afdrukken van plooien, rondingen en spanning in de stof.
Vlaamse primitieven

Martens groeit op in Brugge en volgt een modeopleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Klassieke kunst en schoonheid vormen zijn blik. In verschillende collecties verwijst hij naar de middeleeuwse erfenis van zijn geboortestad en het werk van de Vlaamse primitieven. Die Vlaamse middeleeuwse schilders zijn bekend om hun verfijnde studie van plooival en drapering. Het is een erfenis die Martens voortzet in zijn stofbewerkingen. In de herfst-wintercollectie 2024-25 verschijnen een aantal met tule gedrapeerde silhouetten, geïnspireerd op de gesluierde treurende figuren op oude Brugse grafzerken.
Auteur: Anaïs Huyghe
Foto bovenaan: © Noel Quintela, styling door Natacha Voranger. Deze editiorial werd oorspronkelijk in Gruppe Magazine gepubliceerd.














